Wpisy

  • poniedziałek, 09 lutego 2015
    • Wnioski

      Analiza zawartości GW i RZ, z okresu dwóch tygodni poprzedzających elekcję parlamentarną potwierdzają założenia hipotezy 1. Doniesienia prasowe, w przypadku obu dzienników nie zachowały równowagi i oscylowały wokół dwóch największych ugrupowań polskiej sceny politycznej, to znaczy Platformy Obywatelskiej oraz Prawa i Sprawiedliwości. Łączna ekspozycja tych podmiotów w GW, jak i w RZ zajmowała ponad połowę przestrzeni dotyczącej rywalizacji wyborczej, zarezerwowanej dla wszystkich sześciu partii.

       

       

      Rozkład procentowy zainteresowania medialnego poszczególnymi partiami, osobno dla GW i RZ

      Hipoteza 2 została potwierdzona częściowo. Koncentracja uwagi na liderach ujawniała się zarówno w tytułach artykułach prasowych (wykres 3), jak i w ich treści (wykres 5), ale tylko w przypadku trzech partii- PO, PiS i RP. Silne przywództwo Tuska i Kaczyńskiego wyrażone zostało w prawie trzykrotnie większej ekspozycji medialnej, niż pozostali członkowie ich partii; natomiast Palikot, mając w nazwie swej partii własne nazwisko zajął ponad 90% ekspozycji całego RP.

       

      Partie, których ekspozycja medialna koncentrowała się na liderach (powyżej 50% przekazu) łącznie w GW i RZ

      Ekspozycja SLD, w pewnym stopniu również skupiona była na jego kierownictwie, aczkolwiek proporcje prezentacji polityków Sojuszu były bardziej wyrównane. Grzegorz Napieralski zajmował 38% prezentacji medialnej Sojuszu, inni członkowie partii łącznie 30%, a SLD, jako całość (bez identyfikacji konkretnego jej członka) 32%.

      Sytuacja nie jest jednoznaczna również w przypadku PSL, bo choć GW w relacjach o ludowcach koncentrowała się na osobie Waldemara Pawlaka, to RZ 4 razy częściej pisała o jego partyjnych kolegach.

      Hipoteza 2, z całą pewnością nie potwierdziła się w przypadku PJN, gdzie o innych politykach tego ugrupowania mówiło się prawie 3 razy częściej, niż w przypadku lidera.

      Hipoteza 3 została potwierdzona tylko częściowo, gdyż jedynie kandydaci SLD, PO i PiS w cytowanych na łamach prasy wypowiedzi częściej koncentrowali się na prezentacji własnych prywatnych opinii i  poglądów, niż stanowiska partyjnego. W przypadku RP i PJN sytuacja była wyrównana, to  znaczy połowa cytowanych wypowiedzi padała z ramienia ugrupowania politycznego (RP- 50%; PJN- 46%), natomiast kandydaci ludowców wypowiadali się w imieniu PSL, najczęściej, bo aż w 62%.

      Poziom autoprezentacji w wypowiedziach polityków, łącznie w GW i RZ

      Zebrane dane umożliwiły weryfikację przez potwierdzenie hipotezy 4. Zarówno GW, jak i RZ posiadały swoje sympatie polityczne, które determinowały również główny kierunek krytyki redakcyjnej. Materiał badawczy pochodzący z GW przejawiał tendencję sprzyjającą Platformie Obywatelskiej. Na łamach tego dziennika często pojawiły się pozytywne komentarze na temat partii Donalda Tuska, dlatego też Prawo i Sprawiedliwość, jako główny rywal PO, było krytykowane wyraźnie częściej niż inne bloki. W przypadku RZ sytuacja była dosłownie odwrotna, najlepiej oceniane było ugrupowanie Jarosława Kaczyńskiego, a najwięcej krytyki generowało PO.

      Zestawienie głównych obiektów krytyki i sympatii politycznych GW i RZ

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      nin3in
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 09 lutego 2015 15:32
  • poniedziałek, 02 lutego 2015
    • Analiza atrybutów agenda-setting (7)

      Ekspozycja treści programowych partii politycznych:

      Polska Jest Najważniejsza

      Polska Jest Najważniejsza chciała zrównać wiek emerytalny kobiet i mężczyzn, włączyć górników do ZUS i zreformować KRUS. Jednym z niewielu projektów proponowanych przez PJN był "Pakt na rzecz rodziny", który zawierał obietnice 400 zł miesięcznie na każde dziecko w rodzinie, 200 złotowe bony edukacyjne (np. na naukę języka obcego dla dziecka) oraz dla każdego, niezależnie od sytuacji materialnej becikowe w wysokości 500 zł. PJN nie zapominał o emerytach, którym oferował podwyżki, minimalne świadczenie emerytalne z kwoty 706 zł wzrosłoby do 1100 zł.

      Partia była zwolennikiem podatku liniowego w wymiarze 3x19%, postulowała podwojenie kwoty wolnej od podatku, ale i likwidację wszystkich ulg w PIT z wyjątkiem ulgi na dzieci.

      W strategii kontaktów zagranicznych i polityki wschodniej Polska Jest Najważniejsza opowiadała się za członkostwem w UE dla krajów najbardziej rozwiniętych tzn. dla Mołdawii i Ukrainy. Partia wyrażała chęć rozwoju Partnerstwa Wschodniego i prowadzenia racjonalnego dialogu z Rosją.

      Ekspozycja treści programowych ugrupowania Polska jest Najważniejsza, zawartych w obu dziennikach osobno (źródło: opracowanie własne)

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      nin3in
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 02 lutego 2015 22:34
  • poniedziałek, 26 stycznia 2015
    • Analiza atrybutów agenda-setting (6)

      Ekspozycja treści programowych partii politycznych:

      Polskie Stronnictwo Ludowe

      Polskie Stronnictwo Ludowe zapowiadało wprowadzenie emerytury obywatelskiej. Wszyscy obywatele odprowadzaliby niskie, obowiązkowe i jednakowe składki do ZUS i gdyby każdy pracujący odprowadzał 120 zł miesięcznie miałby 1200 zł emerytury. Takie rozwiązanie oznaczałoby skasowanie dotychczasowej reformy emerytalnej. Polacy oprócz tego mogliby odkładać pieniądze do OFE, jednak nie byłyby one pod tak ścisłym nadzorem państwa. Padł też pomysł Min. Fedak, żeby każdy nawet ten co nie płacił żadnych składek , otrzymywał emeryturę obywatelską.

      Inne deklaracje PSL-u dotyczyły kwotowej waloryzacji emerytur, przedłużenia wprowadzania obowiązku szkolnego dla 6-latków, darmowych żłobków i podręczników dla uczniów, programów żywieniowych dla dzieci, obniżki VAT na artykuły dziecięce oraz darmowego Internetu dla wszystkich.

      Ludowcy, jako część rządzącej koalicji, wspólnie z PO postulowali ukrócenie przywilejów emerytalnych górników i mundurowych, deregulację rynku budowlanego oraz dla bezrobotnych indywidualne ścieżki kariery prowadzone przez profesjonalnych doradców zawodowych. Kandydaci z ramienia PSL wyrażali również chęć funkcjonowania różnych form własności w służbie zdrowia, mówili też że poprą głęboką reformę finansów publicznych.

      W materii polityki wschodniej Polskie Stronnictwo Ludowe dość ogólnie mówiło o dążeniu do budowy zaufania i zwiększonej intensywności kontaktów z krajami Partnerstwa Wschodniego oraz Rosją. W programie politycznym tego ugrupowania znajdowały się zapiski o stosowaniu presji wobec Białorusi i wspieraniu białoruskiej opozycji, partia wyrażała chęć dążenia do zawierania umów stowarzyszeniowych z jak największą liczbą państw Partnerstwa Wschodniego.

      Ekspozycja treści programowych PSL, zawartych w obu dziennikach osobno (źródło: opracownie własne)

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      nin3in
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 26 stycznia 2015 20:37
  • piątek, 28 listopada 2014
    • Analiza atrybutów agenda-setting (5)

      Ekspozycja treści programowych partii politycznych:

      Ruch Poparcia Palikota

      Głównym postulatem Ruchu Poparcia Palikota, była budowa świeckiego państwa, kandydaci Ruchu głośno i wyraźnie mówili, że musi nastąpić rozdzielenie państwa od Kościoła, a więc należałoby wycofać religię ze szkół, a duchownym  zakazać udziału w uroczystościach świeckich, pożądana byłaby likwidacja Funduszu Kościelnego.

      RP opowiadał się za legalizacją związków partnerskich, za legalizacją miękkich narkotyków, chciał uchwalenia ustawy aborcyjnej, domagał się darmowego dostępu do środków antykoncepcyjnych. Partia Palikota deklarowała zmniejszenie wydatków na wojsko, wzmocnienie roli pracodawców, połączenie ZUS i KRUS oraz 18% PIT, CIT i VAT bez żadnych ulg.

      Polityka wschodnia, w myśl Ruchu, polegałaby na współpracy gospodarczej i rozwoju polskiego eksportu do Rosji i innych państw byłego ZSRR.

      Ekspozycja treści programowych Ruchu Poparcia Palikota, zawartych w obu dziennikach osobno (źródło: opracowanie własne)

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      nin3in
      Czas publikacji:
      piątek, 28 listopada 2014 19:26
  • piątek, 07 listopada 2014
    • Analiza atrybutów agenda-setting (4)

      Ekspozycja treści programowych partii politycznych

      Sojusz Lewicy Demokratycznej

      W programie Sojuszu Lewicy Demokratycznej spora część poświęcona była solidarności społecznej, która nastawiona była na pomoc tym, co sobie nie radzą. SLD chciało dążyć do społeczeństwa, które nie pozostawia nikomu samemu sobie.

      W dziedzinie polityki zagranicznej kandydatom Sojuszu przyświecało dążenie do rozszerzania stabilności i integracji na wschód tak by mieć Zachód na Zachodzie i Zachód na Wschodzie. SLD opowiadało się za systemem zachęt dla krajów Partnerstwa Wschodniego (Białoruś, Ukraina, Mołdawia, Gruzja, Azerbejdżan, Armenia), tak by zbliżać je do Europy, sprawdzić mógłby się tu ruch bezwizowy. Partia była za stworzeniem Trójkąta Kaliningradzkiego na wzór Trójkąta Weimarskiego, w którym Polska współpracowałaby z Niemcami i Rosją.

      Sojusz chciał podnieść składkę rentową po stronie pracodawcy, znieść określone przywileje zawodowe sędziów i prokuratorów, kandydaci i politycy z tego obozu wspólnie z PiS byli przeciwko deregulacji rynku budowlanego, SLD złożył także wiele kosztownych (w przypadku realizacji) obietnic wyborczych m.in. wzrost wydatków na budowę dróg i inwestycje, bezpłatne żłobki, opieka lekarska w szkołach, nowe świadczenie dla rodzin i podwyżki minimalnych rent i emerytur. Oszczędności w budżecie miały być poczynione z tytułu likwidacji ulg podatkowych PIT, CIT, VAT, przy jednoczesnym obniżeniu VAT do 19% i zwiększeniu odpisu PIT na organizacje pożytku publicznego do 2%.

      Ekspozycja treści programowych Sojuszu Lewicy Demokratycznej, zawartych w obu dziennikach osobno (źródło: opracowanie własne)

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      nin3in
      Czas publikacji:
      piątek, 07 listopada 2014 15:17
  • wtorek, 04 listopada 2014
    • Analiza atrybutów agenda-setting (3)

      Ekspozycja treści programowych partii politycznych

      Prawo i Sprawiedliwość

      W programie PiS najwyższą wspólnotą jest naród, każdy kto jest jego członkiem może liczyć na wsparcie państwa. Prawo i Sprawiedliwość mówiło o przywróceniu wychowania patriotycznego, gdyż polski system edukacji powinien formować wartości i postawy patriotyczne młodego pokolenia, dlatego w liceum istotne byłoby wprowadzenie większej liczby godzin historii. W programie mowa była o wprowadzeniu zakazu używania w sejmie i senacie nieparlamentarnego języka, łamanie tego zakazu byłoby przestępstwem ściganym z oskarżenia publicznego; PiS planowało rozliczenie komunistycznej przeszłości i oczyszczenie życia zbiorowego w RP z wynaturzeń towarzyszących zmianom po '89 roku, a także tych których pojawiły się po 2007 roku i nabrały intensywności w związku z katastrofą smoleńską.

      Odnośnie polityki zagranicznej w dokumentach programowych widoczny był nacisk na bezpieczeństwo energetyczne, a więc sporą rezerwę wobec Rosji, PiS opowiadał się za członkostwem Gruzji w NATO oraz wsparciem dążeń euroatlantyckich Ukrainy.

      Ponad połowa kandydatów PiS-u chciała zwiększenia roli związków zawodowych, partia była też przeciw ukrócaniu przywilejów emerytalnych górników i mundurowych. Oprócz tego PiS planował zwiększyć wydatki na służbę zdrowia, refundację tańszych zamienników leków oraz likwidację NFZ, pieniądze z Funduszu Prezes Kaczyński chciał przekazać wojewodom i powiatom. Sytuacja taka rodziłaby szereg nieporozumień, gdyż w powiecie zarządzałyby samorządy, a w województwie urzędnik państwowy.

      Prawo i Sprawiedliwość postulowało odmrożenie kryterium dochodowego dla zasiłków rodzinnych, dodatki dla emerytów i rencistów, ulgi podatkowe dla rodzin wielodzietnych, wprowadzenie "Karty rodziny wielodzietnej", która uprawniałaby rodziny, z co najmniej trójką dzieci do dużych ulg w korzystaniu z komunikacji miejskiej i instytucji kulturalno-rozrywkowych oraz obiektów sportowych. Ponad to w programie partii była mowa o budowie świetlic terapeutycznych i projekcie "Laptop dla każdego ucznia", gabinetach profilaktycznych w każdej szkole i darmowych 10 godzin w przedszkolach oraz o rozłożeniu obniżania wieku szkolnego do 2020 roku.

      Kandydaci PiS-u opowiadali się przeciwko deregulacji rynku budowlanego oraz planowali wprowadzenie ulgi dla przedsiębiorców stawiających na inwestycje i innowacje. Warta uwagi była również propozycja "odrepresjonowania" systemu podatkowego przewidująca, jednak dodatkowe karanie podatników za uszczuplenia VAT, takie rozwiązanie było w przeszłości 2 razy kwestionowane przez Trybunał Konstytucyjny.

      Ekspozycja treści programowych Prawa i Sprawiedliwości, zawartych w obu dziennikach osobno (źródło: opracowanie własne)

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      nin3in
      Czas publikacji:
      wtorek, 04 listopada 2014 21:20
  • poniedziałek, 27 października 2014
    • Analiza atrybutów agenda-setting (2)

      Ekspozycja treści programowych partii politycznych

      Platforma Obywatelska

      Do najważniejszych deklaracji premiera Tuska w dziedzinie polityki krajowej było rozdzielenie MSWiA na administrację podległą bezpośrednio premierowi i Ministerstwo Spraw Wewnętrznych; połączenie energetyki i środowiska, gdyż jednolite zarządzanie tymi resortami jest ważne. Resort infrastruktury przekształcony zostanie w Ministerstwo Transportu, odpowiedzialne za budowę dróg, kolej, lotnictwo cywilne i transport morski. Tusk mówił, że utworzone zostanie Ministerstwo Cyfryzacji, którego szefem zostanie M. Boni; poza tym chciałby powołać centrum planowania strategicznego zajmujące się opracowywaniem działań 20 lat w przód.

      W programie Platformy Obywatelskiej jest mowa o tym, że (my Polacy) musimy być zdolni konkurować i umiejętnościami w zmieniającym się świecie, kluczem do tego jest edukacja i kreatywne wykorzystanie wiedzy w pracy zespołowej, a przez to akceptacji i wykorzystaniu różnic i różnych punktów widzenia. Dalej czytamy, że istotna jest aktywna polityka na rzecz rodziny uwzględniająca zasadę solidarności międzypokoleniowej; PO chce wspierać młodych w transferze edukacja rynek pracy w taki sposób by nie tracić doświadczenia i kompetencji starszego pokolenia, "orliki" mają właśnie uczyć pracy w zespole, zaufania, budować kapitał społeczny, dalej "świetliki"- gminne centra kultury tzw. "okna na świat".

      W kwestiach polityki zagranicznej PO chce utrzymać pozycję Polski, jako głównego sprzymierzeńca Ukrainy na forum UE, pogłębiać dialog z Rosją, wspierać transformację demokratyczną Białorusi, przede wszystkim pogłębiać Partnerstwo Wschodnie- sztandarowy projekt polskiej prezydencji w UE.

      Platforma deklarowała, ponadto, że wynegocjuje 300 mld w budżecie UE na lata 2014-2020 na program inteligentnego rozwoju, by wspierać i rozwijać kreatywność.

      W kategorii polityki społecznej i edukacji PO mówiła o przesunięciu obowiązku szkolnego dla 6-latków na wrzesień 2013, premier obiecał także subwencje dla przedszkoli, by rodzice zapłacili mniej; kandydaci Platformy mówili o uldze na trzecie dziecko oraz o stypendiach dla studentów 1-go roku. Program partii zakładał zmiany w systemie przyznawania starzy oraz kursów w Urzędzie Pracy przez wprowadzenie tzw. Indywidualnej ścieżki kariery- bezrobotnemu przydzielany byłby profesjonalny doradca zawodowy, który układałby indywidualny plan edukacji, staży i szkoleń.

      PO mówiła o podwyżkach dla policjantów i jednocześnie o ukróceniu przywilejów emerytalnych mundurowych i górników. Ponad połowa kandydatów tego ugrupowania chciała zmniejszenia roli związków zawodowych. O reformie KRUS Tusk mówił, że to nie może być rewolucja, lecz zaplanowana ewolucja i że składka dla najbogatszych rolników już została podniesiona. Premier też dał gwarancję, że procedura in-vitro nie będzie zakazana ani penalizowana, jednak na jej refundację, w obecnej chwili nie ma w budżecie wystarczających pieniędzy, na razie obiecał odmrożenie progów uprawniających do korzystania z pomocy społecznej.

      Kandydaci PO opowiadali się za deregulacją rynku budowlanego, w programie tego ugrupowania znajdowała się obietnica powrotu w 2014r. do 22% VAT, oraz propozycja zniesienia formularza PIT w 2015r., każdy miałby w internecie swoje konto i Urząd Skarbowy rozliczałby wszystko za podatnika, dla wyrażających taką chęć w dalszym ciągu istniałaby możliwość rozliczenia się w tradycyjny sposób. Platforma deklaruje też odejście od podatku liniowego.

      Ekspozycja treści programowych Platformy Obywatelskiej zawartych w obu dziennikach osobno (źródło: opracowanie własne)

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      nin3in
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 27 października 2014 18:37
  • poniedziałek, 13 października 2014
    • Analiza atrybutów agenda-setting

      Kolejna faza dochodzenia empirycznego zakładała analizę atrybutów agenda-setting, a konkretnie ładunku emocjonalnego i ewentualnych treści programowych zawartych w każdej ekspozycji politycznej.

      Analiza ładunku emocjonalnego zawartego w tekście

      Klucz kategoryzacyjny przewidywał pytanie o stosunek badanego tekstu do aktora politycznego, w dyspozycji relacji krytycznej, pozytywnej bądź obojętnej.

      Wykres 10 ukazuje wartość procentową materiału nacechowanego emocjonalnie (krytycznie/pozytywnie) w zestawieniu do treści neutralnych w obu dziennikach osobno; z przedstawionych danych wynika, że dziennikarze i publicyści GW nieco częściej i śmielej wyrażali swoje prywatne stanowisko wobec danego aktora politycznego, redakcja RZ była trochę bardziej powściągliwa.

      Zestawienie procentowe materiału nacechowanego emocjonalnie (krytycznie/pozytywnie) do treści neutralnych w obu dziennikach osobno (źródło: opracowanie własne)

      Szczegółowa analiza dla trzech wymienionych w kluczu preferencji wykazała, że GW sympatyzowała z PO. Na łamach tego dziennika, w ciągu 2 tygodni poprzedzających wybory ukazało się, aż 18 pozytywnych opinii dotyczących PO, podczas gdy łączna wartość wszystkich pozytywnych komentarzy dla wszystkich partii wynosiła 28. Upodobania polityczne wydawnictwa nie pozostały bez wpływu na wybór głównego obiektu krytyki dziennikarskiej, którym automatycznie zostało PiS z Jarosławem Kaczyńskim na czele. Na 90 wszystkich krytycznych opinii zamieszczonych w gazecie, aż 56 skierowanych było w stronę PiS-u, tylko 10 w stronę Platformy. GW krytykowała Prawo i Sprawiedliwość za wykorzystywanie wartości chrześcijańskich do walki politycznej, wspieranie kiboli, brak zdolności do kooperacji. Z kolei Kaczyński piętnowany był za przedmiotowe traktowanie kobiet, brak zainteresowania gospodarką, niechęć do UE, unikanie konfrontacji z Tuskiem (np. podczas debaty) oraz szkodzenie relacjom polsko-niemieckim. Ostatni zarzut pod adresem Prezesa padał w kontekście insynuacji na temat kanclerz Angeli Merkel. W autorskiej, publikowanej w czasie kampanii książce Polska naszych marzeń, Kaczyński pisał, że jest w posiadaniu informacji świadczących o podejrzanych okolicznościach wyboru Merkel na kanclerza Niemiec. Asercja Prezesa odbiły się w mediach szerokim echem. W ten sposób polityk na finiszu kampanii dokonała znaczących modyfikacji agendy medialnej, tyle że nie o taki efekt mu zapewne chodziło. Zewsząd posypały się oskarżenia o działania na szkodę interesu państwa i brużdżenie w polskiej polityce zagranicznej.

      Styl redakcyjny drugiego badanego dziennika stanowił przeciwwagę dla prorządowego głosu GW, w zasadzie był jego odwrotnością. Jak w poprzednim wypadku Kaczyński był dla kraju największym zagrożeniem, tak RZ upatrywała w nim swego wybawcy; z tego powodu PiS był też najlepiej ocenianą na łamach RZ partią, 16 spośród 22 wszystkich pozytywnych opinii na temat ugrupowań politycznych dotyczyło właśnie PiS-u; analogicznie najwięcej krytycznych uwag (45) padło w kierunku PO, a Donald Tusk przejął atrybuty antybohatera. Premier był strofowany za niespełnione obietnice wyborcze złożone 4 lata wcześniej, jałową politykę zagraniczną i uległość wobec możnych państw świata zachodu. Ponadto Platforma, w mniemaniu RZ psuła polskie prawo, tworzyła aurę wojny domowej i strachu, planowała tajny sojusz z Palikotem. Antyrządowa postawa RZ objawiała się również pod postacią 4-krotnie częstszej, niż w GW, krytyki PSL. Ludowcy, jako rządowy koalicjant PO ponosili odpowiedzialność za kondycję kraju, zarzucano im zbyt daleko posuniętą ustępliwość wobec Tuska i jego ludzi. Przypadków ze zdecydowanie pozytywnym stosunkiem dziennikarza do PSL, w materiale badawczym wystąpiło 3.

      Sojusz Lewicy Demokratycznej był prawie 2 razy częściej krytykowany na łamach GW niż w RZ. Niemniej jednak GW częściej też wypowiadała się o nim pozytywnie. Głównym zarzutem wobec Sojuszu była operacyjna skostniałość, brak zdolności do politycznej artykulacji myśli lewicowej. Ułomności SLD były tym bardziej widoczne na tle nowej partii lewicowej Janusza Palikota, która odświeżyła debatę publiczną w kwestiach obyczajowych.

      W ekspozycji medialnej Ruchu Poparcia Palikota powtarzał się motyw porównań do Samoobrony i A. Leppera, nie jasnych środków finansowania Ruchu oraz osób z podejrzaną przeszłością na listach wyborczych. RP cieszył się lepszą opinią wśród dziennikarzy GW, gdzie pozytywnie oceniany był 3 razy częściej niż w RZ. Liczba komentarzy pejoratywnych w stosunku do RP w obu badanych dziennikach była taka sama i wynosiła 9.

      Polska Jest Najważniejsza, jako najsłabiej eksponowana frakcja kampanii parlamentarnej 2011, pozytywnie oceniana była tylko 1, na łamach RZ, ten sam dziennik był też dla PJN-u zdecydowanie bardziej krytyczny niż GW.

      Wykresy 11(GW) i 12(RZ) zawierają szczegółowe dane na temat częstotliwości pojawiania się określonych opinii dla wszystkich podmiotów rywalizacji.

       

      Rozkład opinii (krytycznej, pozytywnej, obojętnej) redakcji GW na temat wszystkich partii (źródło: opracowanie własne)

      Rozkład opinii (krytycznej, pozytywnej, obojętnej) redakcji RZ na temat wszystkich partii (źródło: opracowanie własne)

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      nin3in
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 13 października 2014 17:32
  • wtorek, 07 października 2014
    • Analiza wypowiedzi polityków (Ink-bites)

      Chociaż bohaterem większości badanych tekstów byli konkretni parlamentarzyści, sami politycy nie byli częstym źródłem informacji dla dziennikarzy, którzy rzadko cytowali ich wypowiedzi na łamach prasy. Proporcje materiału zawierającego tzw. ink-bites do wszystkich ekspozycji zidentyfikowanych aktorów politycznych przedstawia wykres 7.

      Zestawienie procentowe materiału zawierającego ink-bites do wszystkich ekspozycji zidentyfikowanych aktorów politycznych (źródło: opracowanie własne)

      Ilościowa analiza ink-bites wykazała, że największy wpływ na opinię publiczną miała Platforma Obywatelska- 79 cytowanych wypowiedzi oraz Prawo i Sprawiedliwość- 66 cytowanych źródeł. Pozostałe ugrupowania nie miały już tak dużego udziału w debacie publicznej. W 19 przypadkach przytaczane były słowa członka SLD, a 10 źródeł należało do Ruchu Palikota. Polskie Stronnictwo Ludowe w charakterze etymologii- tzn. źródła słów wystąpiło 13 razy, a Polska Jest Najważniejsza 11. Co ciekawe, partia Janusza Palikota, pod względem ilościowym w tej kategorii wypadła najsłabiej. Można, zatem przypuszczać, że o RP w czasie kampanii wyborczej więcej się mówiło, niż sam lider i jego kandydaci mieli o sobie do powiedzenia.

      Wykres 8 obrazuje ilości cytowanych wypowiedzi dla każdego ugrupowania politycznego.

      Zestawienie ilościowe cytowanych wypowiedzi dla każdej z partii w obu dziennikach osobno (źródło: opracowanie własne)

      Jakościowa analiza cytowanych źródeł politycznych dowodzi, że z wyjątkiem PSL, parlamentarzyści (bądź kandydaci) wszystkich ugrupowań częściej wypowiadali się w swoim prywatnym imieniu, niż w imieniu partii, z których list startowali. Wyniki badania wskazują na dominujący styl kampanii wizerunkowej. Politycy chętnie mówili o swoich działaniach, poglądach i prywatnych opiniach, z wyraźnie mniejszym  zapałem eksponowane były natomiast partyjne postulaty i stanowiska.

      W przypadku PO na 79 ink-bites(ów) tylko 21 miało charakter wypowiedzi z ramienia partii, dla PiS-u stosunek cytowanych źródeł był równy 22/66 (tzn. na 66 wypowiedzi, 22 głoszone były w imieniu partii), dla SLD 4/19. W PJN na 11 ink-bites(ów) aż 5 zidentyfikowane zostało, jako stanowisko partyjne, natomiast w imieniu RP 5/10, czyli połowa wszystkich cytowanych źródeł.

      Odmienny charakter kampanii zaprezentowało Polskie Stronnictwo Ludowe. Na podstawie analizy jakościowej ink-bites wnioskować można, że styl kampanii ludowców był zdecydowanie bardziej stonowany, mniej skoncentrowany na indywidualnych wizerunkach i prywatnych opiniach. Na 13 wykrytych ink-bites zaledwie 5 zawierało elementy autopromocji, czy autoprezentacji kandydata.

      Poniżej wykres 9 ilustruje charakter wypowiedzi polityków.

      Charakter wypowiedzi polityków z każdej z partii, łącznie dla obu gazet  (źródło: opracowanie własne)

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      nin3in
      Czas publikacji:
      wtorek, 07 października 2014 18:44
  • poniedziałek, 06 października 2014
    • Ananliza treści: na czym skupiali się dziennikarze? (2)

      Ponad to relacje z wyborczej rywalizacji częściej skupione były na partyjnych przywódcach. Jedynie PJN reprezentowane było przez kilku polityków, wynika to z braku silnego lidera; funkcję tą powierzono Pawłowi Kowalowi, który w materiale badawczym pojawił się zaledwie 5 razy; oprócz Kowala w tekście pojawiali się Elżbieta Jakubiak, Paweł Poncyliusz, Marek Migalski. Sytuacja ta nie jest jednoznaczna również w przypadku PSL, bo choć w GW w relacjach o ludowcach koncentrowała się na osobie Waldemara Pawlaka, to RZ 4 razy częściej pisała o jego partyjnych kolegach.

      Agenda wyborcza badanych dzienników ogniskowała wokół dwóch osobowości politycznych- D. Tuska i J. Kaczyńskiego. Lider PO z racji pełnionego urzędu zajął czołową pozycję w hierarchii agendy. Premier był przedmiotem 110 artykułów.* Podobny, choć nieco niższy wynik uzyskał główny oponent  premiera J. Kaczyński, którego dotyczyło 105 artykułów.** Obaj politycy stanowili dla siebie i dla dziennikarzy swoisty punkt odniesienia, ekspozycja jednego. w znacznej liczbie przypadków dokonywana była przez pryzmat rywala. Zarówno kampania PiS-u, jak i PO opierała się na, jego kompetencji politycznych, działań kampanijnych, intencji sprawowania władzy, a nawet elektoratu (niestety rzadziej programu). Rywalizacja Tuska i Kaczyńskiego była przewodnią kwestią agendy wyborczej.

      Ekspozycja SLD również skoncentrowana była na jego kierownictwie, aczkolwiek proporcje prezentacji polityków Sojuszu były bardziej wyrównane. Grzegorza Napieralskiego dotyczyło 35 tekstów dziennikarskich, a innych członków partii 27. O równowadze przekazu nie można natomiast mówić w przypadku Ruchu Poparcia Palikota, gdzie samego Janusza Palikota prezentowano w 54 artykułach, a inne osoby tylko 5. Casus Ruchu Palikota kontrastuje z sytuacją PJN. Pomimo, że oba ugrupowania były nowością na scenie politycznej, tylko Palikotowi udało się zaistnieć w polskim parlamencie. Zamieszanie medialne, jakie wywołał wokół własnej osoby, przyćmiło kompletny brak autorytetów  politycznych na listach do Sejmu (z wyjątkiem W. Nowickiej). Blok PJN chociaż posiadał w swym składzie kilkoro polityków dobrze znanych wyborcom (Kowal, Poncyliusz, Jakubiak, Migalski), nie potrafił zainteresować swą ofertą dziennikarzy, a przez to szerszej części społeczeństwa,

      Wykres 6 odwzorowuje stopień koncentracji na liderach i pozostałych politykach dla wszystkich partii.

      Zestawienie poziomu koncentracji na liderach i na pozostałych politykach dla wszystkich partii, osobno w GW i RZ (źródło: opracowanie własne)

       

       

      * podczas gdy innych polityków PO dotyczyło 50 artykułów

      ** innych polityków z PiS dotyczyło 41 artykułów

      Szczegóły wpisu

      Komentarze:
      (0)
      Tagi:
      Autor(ka):
      nin3in
      Czas publikacji:
      poniedziałek, 06 października 2014 14:35