Wpis

piątek, 29 sierpnia 2014

Analiza kampanii parlamentarnej na podstawie zawartości prasy

Przedmiotem niniejszej analizy jest agenda medialna dwóch liczących się na polskim rynku tytułów prasowych- Gazety Wyborczej i Rzeczpospolitej. Badanie dotyczy hierarchii ważności kluczowych zagadnień politycznych, gospodarczych i społeczno-obyczajowych związanych z rywalizacją wyborczą, zawiera prezentacje wizerunków aktorów politycznych, partii oraz treści programowe, które ukazały się na łamach obu gazet. Zakres tematyczny obejmował wszystkie teksty dziennikarskie sprzężone z kampanią parlamentarną z wyłączeniem analizy sondaży opinii publicznej i artykułów dotyczących elementów technicznych procesu wyborczego (np. termin elekcji bądź godziny otwarcia lokali wyborczych). Pod uwagę brane były również- jako element wyeksponowania materiału badawczego- rozmieszczenie danego tekstu w numerze, jego wielkość oraz ewentualne zaopatrzenie w fotografię, rysunek bądź inny element graficzny.

Na podstawie zebranego materiału chciałabym zbadać i porównać agendę medialną obu dzienników w czasie kampanii parlamentarnej pod kątem ekspozycji polityków i programów poszczególnych partii. Najważniejszym aspektem badań nad materiałem empirycznym jest wykazanie korelacji zachodzącej pomiędzy polityką, a środkami masowego przekazu. Istotnym będzie zatem sposób, w jaki media relacjonują, a przez to i wpływają na kampanię wyborczą, co przyciąga uwagę dziennikarzy oraz jak i z jakim powodzeniem próbują sobie zaskarbić ich atencję, w celu modyfikacji agendy medialnej na własną korzyść.

Kwestie związane z agenda-setting są ważne, szczególnie w okresie bezpośrednio poprzedzającym wybory, na końcowym etapie kampanii. Ludzie, zazwyczaj podejmują decyzję, na którego kandydata zagłosować na podstawie jego prezentacji medialnej. Jedynie w nielicznych przypadkach osobisty kontakt, bądź znajomość z politykiem wpływa na taką czy inną decyzję wyborcy. Media nagłaśniając usilnie jakąś sprawę, czy jak w tym przypadku relacjonując działanie pewnych osób przenoszą agendę spraw, w ich mniemaniu najważniejszych, na społeczeństwo. Właśnie to przeniesienie hierarchii ważności z agendy medialnej do agendy publicznej stanowi istotę procesu agenda-setting.

Metoda badawcza

W badaniach zastosowano jakościową i ilościową analizę zawartości prasy. Wybór takiej metody był ściśle powiązany z charakterem materiału empirycznego, który stanowią dziennikarskie materiały werbalne i wizualne. Konsekwencją użytej metody jest obiektywizm, realizowany poprzez badanie oparte wyraźnie określonych i jednolitych procedurach i zasadach przez zastosowanie do każdej jednostki badawczej niezmiennego klucza kategoryzacyjnego, który gwarantuje przejrzystość metodologiczną.

Ważną sprawą jest również konsekwencja w doborze materiału badawczego według reguły tematycznej, to znaczy związku z kampanią parlamentarną. Próba badawcza zawiera wszystkie jednostki spełniające kryteria czasowe i tematyczne. Jednostką badawczą jest pojedynczy tekst dziennikarski, zaopatrzony bądź nie w fotografię lub rysunek.

Analiza wykonana została w oparciu o autorski klucz kategoryzacyjny, zawierający 16 pytań. Klucz składa się z trzech części: metryczka, badanie poziomu wyeksponowania (w tym elementy graficzne) oraz analiza zawartości tekstów dziennikarskich.

Uzupełnieniem analizy ilościowej jest jakościowa analiza treści, umożliwiająca zbadanie wypowiedzi polityków- Ink bites, oraz występowanie treści programowych.

Obie metody zostały poszerzone o analizę porównawczą wyników badań z Gazety Wyborczej i Rzeczpospolitej.

Materiał badawczy

Próba badawcza składa się z 255 materiałów dziennikarskich o tematyce związanej z kampanią wyborczą, z okresu od 24 września do 7 października 2011 roku. Z Gazety Wyborczej pochodziło 123, a z Rzeczpospolitej 132 jednostki badawcze.

Cele badań

Przed przystąpieniem do badań postawiono kilka pytań badawczych: Czy oba dzienniki zachowały równowagę w prezentacji wszystkich podmiotów rywalizacji wyborczej? Na czym skupiali się dziennikarze relacjonujący kampanię parlamentarną? Jaki jest wizerunek poszczególnych opcji politycznych w badanych dziennikach? Czy któraś z partii jest oceniana w sposób wyraźnie pozytywny/negatywny na tle pozostałych opcji?

Odpowiedzi na te pytania i wnioski wynikające z analizy doprowadzą do odpowiedzi na główne tezy badawcze:

H1: Relacje z kampanii parlamentarnej 2011r. koncentrowały się przede wszystkim na dwóch największych partiach- PO i PiS, marginalizując pozostałe ugrupowania.

H2: Kampania wyborcza w prasie skupiona była głównie na partyjnych liderach.

H3: Politycy prowadzili kampanię wizerunkową, wypowiadając się na łamach prasy skupiali się głównie na własnych wizerunkach.

H4: Zarówno Gazeta Wyborcza jak i Rzeczpospolita posiadały swoje sympatie polityczne, które okazywały w mniej lub bardziej oczywisty sposób.

Szczegóły wpisu

Tagi:
Autor(ka):
nin3in
Czas publikacji:
piątek, 29 sierpnia 2014 17:43

Polecane wpisy

Komentarze

Dodaj komentarz

  • nvi717 napisał(a) komentarz datowany na 2019/04/07 01:08:27:

    Politycy i organizacje polityczne także dość często korzystają w praktyce z tego typu analiz.

Dodaj komentarz