Wpis

piątek, 25 lipca 2014

Teoria agenda-setting (ustalanie porządku dziennego)

Wiedza i wszelkie informacje, które posiadamy na temat kwestii publicznych pochodzi z mediów i nie opiera się bezpośrednio na osobistym doświadczeniu. Walter Lippmann, którego Maxwell McCombs uważa za intelektualnego ojca koncepcji agenda-setting, w 1922 roku w swoim słynnym dziele Public Opinion pisał: Świat, z którym musimy sobie radzić, pod względem politycznym jest zbyt rozległy, zbyt złożony i zbyt ulotny.1 Twierdził, że media informacyjne to okno na rozległy świat poza tym, którego doświadczamy bezpośrednio. Praktycznie we wszystkich kwestiach agendy publicznej obywatele mają do czynienia z rzeczywistością z drugiej ręki, rzeczywistością która jest konstruowana przez doniesienia dziennikarzy na temat wydarzeń i sytuacji. Innymi słowy opinia publiczna reaguje nie na środowisko, ale na skonstruowane przez media pseudośrodowisko.

Z kolei Robert Park opisując naszą sytuację wobec mediów zastosował określenie- wprowadzanie informacji.2 Przez codzienną selekcję i prezentowanie wiadomości media starają się skupić naszą uwagę i wpłynąć na nasze postrzeganie najważniejszych spraw dnia. Zdolność mediów do zmiany ważności tematów agendy publicznej została nazwana rolą ustanawiania agendy przez media. Prasa codzienna przekazuje całe mnóstwo sygnałów dotyczących ważności poszczególnych tematów. Temat dnia na pierwszej stronie, wielkość nagłówka, rozmiar artykułu i wszystkie tego typu elementy informują nas o ważności tematów agendy informacyjnej. Odbiorcy wykorzystują te zakamuflowane sygnały o ważności informacji i tworzą własne agendy, decydując które sprawy są najważniejsze. Można, zatem powiedzieć, że media kształtują naszą agendę publiczną.

Społeczeństwo ma opinie dotyczące wielu spraw, ale tylko kilka zagadnień jest dla niego istotne. Rola kształtowania agendy przez środki masowego przekazu to wywieranie wpływu na ważność poszczególnych spraw. Wiele tematów próbuje się znaleźć w centrum uwagi publicznej, jednak tylko niektóre odnoszą sukces. Media informacyjne odgrywają w tym olbrzymią rolę.

 

1) W. Lippmann, Public Opinion, New York: MacMillan, 1922r, s. 29

2) R. Park, News as a form of Knowledge, American Journal of Sociology, 45 (1940r), s. 667-686

Szczegóły wpisu

Tagi:
Autor(ka):
nin3in
Czas publikacji:
piątek, 25 lipca 2014 13:27

Polecane wpisy